แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ นิทานอีสป แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ นิทานอีสป แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2554

> The Crow And The Snake

The Crow And The Snake

..........A long time ago. a pair of crows lived in a forest.
Every year in spring. Mrs. Crow would lay her eggs.
But those eggs were always eaten by the snake who
lived in the hold under that tree.

..........Mr. ans Mrrs. Cow were very angry.
but they did not know what to do.
One day. Mrs. Cow said '' If we don't do 
anything we cannot have a warm family."

..........One day, the prince came with his 
soldiers to bathe in the waterfall.
The crow couple watched on the tree.
They saw him taking off his clothes and omaments
and put them on the bank of the river.

..........Suddenly, Mrs. Crow had an idea.
She asked Mr. Crow to help her pick up the prince's 
gold bracelets and dropped them inside the snake's hole.

..........When the prince got off the waterfall. he was
very angry when he found that his gold bracelets
had disappeared. He ordered his soldiers to search
for them. They found the snake sleeping on 
the gold bracelets.

..........The soldiers killed the snake and returned the
gold bracelets to the prince. Mrs. Crow smiled and
said "From now. we will have a perfect family."


**...No matter how big the problem is,
it can be solved with wise thinking.......**

By : Rinlaporn

วันอังคารที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554

> กากับนกนางเเอ่น

กากับนกนางเเอ่น

" เจ้าว่าขนของข้ากับขนของเจ้า
ใครจะงามกว่ากัน " 

กามองขนของตนเเล้วตอบว่า
" ข้าว่าขนของข้าก็สวยดีนะ " 


นกนางเเอ่นขยับปีกพลางว่า
" เเต่เจ้าดูสิ ขอนของข้าดูสวยเป็นพิเศษในฤดูร้อน อย่างนี้ "


กาจึงกล่าวว่า
" ก็จริงนะ เเต่ขนของข้างามทุกฤดู ไม่ว่าฤดูใดมันก็
จะดำเช่นนี้" 

 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
 
 

ความงามที่คงทนยั่งยืน ย่อมเป็นความงามที่เเท้จริง

> กวางป่ากับพวงองุ่น

กวางป่ากับพวงองุ่น

กวางป่าวิ่งไปในเพิงองุ่นเพื่อซ่อนตัวจากการตามล่า ของนายพราน

" ขอให้ข้าซ่อนตัวด้วยเถิดนะองุ่น "
กวางป่ากล่าวอย่างนอบน้อม องุ่นก็อนุญาติ
เมื่อพรานตามมาถึงบริเวณนั้นเเต่ไม่พบกวางป่า ก็จึง วิ่งไปอีกทางหนึ่ง

กวางป่าเห็นว่าปลอดภัยเเล้วจึงกัดพวงองุ่นอย่าง เอร็ดอร่อย
" เจ้ากินข้าทำไมเพื่อนเอ๋ย "
ตัวองุ่นถามอย่างน้อยใจ กวางป่าจึงว่า
" ถ้าข้าไม่กินเจ้า ก็มีคนอื่นมากินเจ้าอยู่ดีนั่นเเหละ "

ขณะที่กัดกินพวงองุ่นเอง พรานอีกคนหนึ่งผ่านมาเห็นว่า
มีบางสิ่งเคลื่อนไหว อยู่ใต้เพิงองุ่นจึงเล็งธนูยิงใส่กวางป่าทันที

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า


คนไม่รู้บุญคุณคนมักประสพความหายนะ 

> กบกับหนู

กบกับหนู

หนูเเก่ตัวหนึ่งเดินทางเเรมรอนมาจนถึงลำธารที่ชายป่า
หนูต้องการจะข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามจึงเข้าไปหาเจ้ากบ
ตัวน้อยที่ริมลำธาร เเล้วเอ่ยขอให้กบช่วยพาข้าม
ลำธาร เเล้วเอ่ยขอให้กบช่วยพาข้ามลำธารด้วย

กบน้อยมองหนูเเล้วปฏิเสธอย่างสุภาพว่า
" โธ่ ฉันน่ะตัวเล็กพอๆ กับท่าน
เเล้วจะพาท่านข้ามไปได้
อย่างไรกันล่ะจ๊ะ " เเต่หนูไม่ยอม
กลับอ้างว่าตนเป็นสัตว์ผู้อาวุโสกว่า
ถ้ากบ ไม่ช่วยตนก็จะไปป่าวประกาศให้สรรพสัตว์ทั้งหลายรู้ถึง
ความใจดำของกบ

เมื่อถูกขู่เข็ญเช่นนั้น กบจึงต้องจำยอมให้หนูเอาเท้าผูก
กับเท้าของตนเเล้วก็พาว่ายข้ามลำธาร
เเต่ทว่าพอว่ายไปได้เเค่ครึ่งทางเท่านั้นกบก็เริ่มหมดเเรง
ก่อนที่ทั้งคู่จะจมน้ำตาย เหยี่ยวตัวหนึ่งก็โฉบลงมาจิกเอา
ทั้งกบเเละหนูไปกิน


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คิดประโยชน์จากผู้ที่ไม่สามารถให้ได้ ย่อมมีเเต่เสียหาย 

ที่มา : http://www.fungdham.com/fable/fable01.html